Visverhalen! Over van alles en nog wat…
In de loop van de jaren hebben FlyOuters heel wat meegemaakt tijdens een vliegvisuitstapje. Dicht bij huis in de polder, tijdens een sessie in een forellenreservoir of in het buitenland.
Hoewel we twijfelen aan het waarheidsgehalte van een aantal belevenissen is er ook uitstekende verslaggeving van droomuitstapjes naar uiteenlopende locaties. Vaak voorzien van bruikbare Tips & Tricks.
Lees, geniet en doe er je voordeel mee.
Vliegvissen vraagt inspanning van lijf en leden! Kilometers door rivieren waden, een hele dag lang een polder afstruinen. Voortdurend alert blijven, speurend naar plaatsen waar de vis z’n aanwezigheid verraad. Alle ervaring ‘uit de kast’ halen om sluwe, oude vissen tóch te verschalken.
Maar vliegvissers gaan niet alléén op pad om zoveel mogelijk vissen te vangen. Ze gaan óók om van de natuur te genieten. En als ze dan af en toe beloond worden met een kortstondige kennismaking uit de onderwaterwereld kan zo’n visdag niet meer stuk…
Slovenië 2025, door Rob Pronk
Thuisgekomen na twee weken Slovenië.
We hebben daar een week op de Sava Bohinja gevist en een week op de Soca en zijrivieren.
Om de Sava Bohinja te bevissen hadden wij een huisje in Bled gehuurd en voor de Soca een appartement in het plaatsje Ciginj vlak bij Most na Soci.
‘We’ zijn Richard Tieman uit Rotterdam, Ludwig Lippert uit Falkensee bij Berlijn, Duitsland en ik dus.
In 2015 en 2016 hebben we al eens een week op de Soca en zijrivieren gevist dus we kenden het daar al een beetje.
Twee fantastische weken gehad, we kennen elkaar al 12 jaar en gaan elk jaar in totaal ongeveer 2 of 3 weken met elkaar vissen. In al die jaren is er geen onvertogen woord gevallen, hebben dus een heel speciale band, men spreekt dan wel eens over chemie en dat is hier zeker van toepassing.
Het vissen op de Sava Bohinja en de Soca is een uitdaging en het kan moeilijk zijn om een visje te vangen.
Maar we zijn erin geslaagd om mooie vissen te vangen, ook wat aantallen betreft, al is zo dat je dan niet moet denken aan de aantallen die je bijv. in Tsjechie kan vangen op de Vltava.
Rob: ‘Niet heel veel, wel mooie vissen”.
Hoeveel dan? Richard is onze man met de beste skills, geen dag geblankt elke dag wel 2 a 3 vissen maar ook dagen met 11 vissen of meer. Ludwig 1 dag geblankt geloof ik, de rest van de dagen lekker gevangen, gemiddeld zo 3 a 4. Ikzelf 2 dagen geblankt maar ook dagen met 6 en gemiddeld ook 3 a 4.
Richard had twee regenboogforellen van plus minus 72 cm dat zijn op de rivier echt joekels van vissen hoor!, en ik de grootste Marmorata van 58 cm. We hebben zo’n beetje 15 Marmorata’s gevangen, veel regenbogen, wat minder bruine forel.
We kunnen terugkijken op 2 fantastische weken en gaan zeker nog een keer terug, de natuur de bergen en de rivieren het is allemaal indrukwekkend. Zo mooi!
We hebben in Slovenië voornamelijk gevist met een #4, ook voor het streameren. Richard en Ludwig met een Hardy Ayden 10 ft #4, en ik met Handy fish Quatra 9 ft #4, die ik verlengen kon met een deel van 30 cm.
Maar voor het zuivere Nymphen waren de Hengels toch niet ideaal vandaar dat ik een vision Nymphmaniac 10 ft #5 heb aangeschaft. Je kan met een pure nymphhengel jouw vliegen beter plaatsen op de plek waar ze moeten zijn. Verder kan je voor het streameren heel goed uit de voeten met een normale 9 ft #5. Voor het vissen met de droge vlieg prefereer ik een zachte 9 ft #4 omdat je met de droge vlieg met wat dunnere tippet vist en wat kleinere vliegen. Ik heb ervaren dat ze héél ‘pickie’ zijn wat betreft formaat en soort droge vlieg, vaak kan je ze dan verleiden met een klein vliegje. Het probleem wordt dan de haak en het voorkomen van het uitbuigen van de haakbocht. De haken van kleinere droge vliegen met haakmaat 18 en kleiner zijn dermate dun dat je met een hele zachte #4 moet vissen, althans mijn ervaring. Dus met 3 hengels kan je prima uit de voeten in Slovenië.
Voornamelijk met streamers en nimfen gevist, verzwaard met tungsten goud/koper/roze kralen. Nimfen haakmaat 8/10/12/14, kraal 3,5/4/4,5/5 mm, afhankelijk van waterdiepte/snelheid.
Nimfen- hares ear dubbing met een staartje van fazantenstaartfibers, heel simpel dus ( we hadden 2 dagen een gids en die zei dat die overal werken en dat klopte dus). Streamers, een soort wooly buggers- marabou staartje, lijfje van dubbing en een hackel achter de kraal in een dubbinglus van marabou, en sculpinhead streamers voor de diepe stukken.
Rob Pronk, september 2025
Tip van Rob
Mooie Marmorata, 38 cm. Tip, als je een vis op deze manier fotografeert dan kan iemand inschatten hoe groot de vis ongeveer is. Een foto van een vis in een netje of een vis op het grind naast een rivier heeft wat mij betreft niet zo veel zin. Leg hem als het kan ook in het water en niet op het droge grind o.i.d.
Clubdag 2025
Zaterdag 25 oktober was er weer ons jaarlijkse uitje naar de Berenkuil in Nijkerk. Het werd een lekker vochtig en winderig dagje. Pluvius en Aeolis waren, hoewel niet uitgenodigd, ook van de partij
Helaas was door rampspoed, persoonlijke omstandigheden, uitgestelde vakantie en dergelijke, het aantal deelnemers het laagste ooit. Slechts 11 deelnemers stonden tegen 13.00 ur te trappelen om te beginnen.
Binnen de kortste keren belanden de eerste forellen in de diverse netten. Om de 40 minuten werd er gerouleerd zodat we allemaal op goede en minder goede plekken zouden komen. Je kon wel op een goede plek komen, maar je moest natuurlijk nog wel de forellen zelf zien te vangen. Kwestie van de juiste vlieg op de juiste manier presenteren.
Martijn had in de 2 sessie de juiste vlieg op de juiste plek. Hij pakte daar even 11 forellen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Hij hield totaal geen rekening met gevoelens van anderen. Voor een enkeling was het wat frustrerend.
Pluvius deed regelmatig zijn best om de vijver tot de rand te vullen. Aeolis was ook flink aan het blazen maar de bomensingel bood goede bescherming. Ondanks de regen en de wind werd er fanatiek gevist. Niemand hield het voor het eindsignaal voor gezien.
Om 5 uur was het einde vissen. Snel werden de hengels afgetuigd en opgeborgen in de auto’s. In de lodge nog snel even een kopje koffie en daarna naar het besproken restaurant. Aangezien we daar vorig jaar ook zijn geweest wist iedereen de weg. Een zoekactie naar dwaalgasten was dus niet nodig.
Onder het genot van een al dan niet alcoholische versnapering werden er natuurlijk de nodige sterke verhalen opgedist. Het was erg gezellig. Aangezien het restaurant vol zat moesten we wel een beetje geduld oefenen, maar dat kon de pret niet drukken.
Tussendoor heeft Robert de prijsuitreiking verricht. Martijn was de kampioen van de dag met 17 vissen. Nummer twee was Robert zelf met 12 vissen en nummer drie was Bert Schouten met 11 vissen. Met dikke ronde buiken hebben we om negen uur het restaurant verlaten en de thuisreis aanvaard.
Het was ondanks de weersomstandigheden een heel gezellige dag met een mooie afsluiting. Alle deelnemers bedankt en tot maandag 3 november.
Henk.
Naar de Funen
Hoezo visserslatijn? FlyOuters maken écht van alles mee!
Er zijn mensen die als een dooie huismus bij de kachel gaan zitten. Nou die geaardheid kennen wij gelukkig niet.
Er worden altijd nieuwe plannen gesmeed, vooral als het om vissen gaat, zo zijn Aad van der Vegt en ik op 12 oktober 2000 met auto en caravan naar Denemarken afgereisd om zeeforel te gaan vangen. Nu weet ik uit ervaring dat dit een zeer taaie bezigheid is met veel geduld en veel vis uren. We kwamen ± 5 uur in de middag aan in Middelfart op de zeer mooie camping GalsKlint.
De boel installeren vergunningen kopen en klaar is kees, de volgende dag bijtijds uit de veren en vissen , het was een zuid/oosten wind en de stek bij GalsKlint is een hele goede vooral met deze wind maar de beroepsvissers weten het inmiddels ook want ze hebben de hele stek haast dicht gespijkerd met staand want en meters lange fuiken dus dat drukte een beetje de stemming.
Maar optimistisch blijven zeg ik altijd na 1 dag vissen en 6 gulletjes met z’n tweeën rijker, zouden we de tweede dag naar een andere stek gaan, Fons Vig. Daar aangekomen stond er een behoorlijke zeegang vanwege de harde de wind. Toch gingen wij het proberen, maar na een uurtje ging ons gezonde verstand spreken, het was gekkenwerk en we zijn maar gestopt.
Wij gingen wederom naar GalsKlint terug met als resultaat gèèn zeeforel wel 4 gulletjes, nou had Aad trek gekregen in gebakken vis dus werd er voorgesteld zullen we de gulletjes opeten, ik zei nog, ze zijn wel aan de maat, (de maat is 40 cm) maar ze hadden een verschrikkelijke grote kop en een lange staart, het leek wel of ze keihard tegen een muur waren opgezwommen met een kreukelzone in het midden, dus weinig vis. Zogezegd zo gedaan, fileerde ik ze dus even en kwam trots met de kleine filetjes de afwas / kookruimte binnen waar Aad stond met een beetje afwas.
Had ik dit maar nooit gedaan, want ik liep daar de vrouwelijke controleuse tegen het lijf die verontwaardigd naar mijn filetjes stond te kijken, ik zei tegen haar, in gebroken Engels, tja zo’n big head and a big tail you now it, ze sprong zowat uit haar vel, en zei: it is not the size your fool, en ze werd steeds rooier.
Ik zei tegen Aad ik gaat er van door, ik bak ze morgen wel. Ze waren uiteindelijk toch lekker. De 3e dag visten we wederom bij GalsKlint maar dan `n paar km hogerop richting Strib. Het resultaat?: 6 gulletjes maar. Deze lieten we zwemmen, want ook deze hadden een ontzettende grote kop. We hadden leergeld gehad. ’s Avonds spraken we af dat we naar Jutland zouden gaan om toch nog een vlagzalm of forel te verschalken.
De 4e dag reisden we af naar Foldingbro naar de Kongè A waar we vele vlagzalmpjes vingen van ± 18 cm tot Aad een mooie forel van 49 cm. ving en ik een paar vlagzalmen van rond de 30 cm. Aan het einde van de dag toen we al vissend richting de camping gingen werd ik gecontroleerd door een Deen die zijn identiteitspapieren liet zien, en vroeg om mijn vis vergunning ik liet mijn vergunning zien, hij zei het is oké en wenste mij een goede vangst toe en liep naar Aad , hij liet zijn legitimatie bewijs aan Aad zien en deze zei droog dat is een knappe foto tegen de Deen, de Deen zei: uw vergunning a.u.b. Aad zei: je ziet er jong uit op de foto, de Deen zijn mond zakte half open en liep hoofdschuddend weg .
Ik schoot in de lach, ik zei waarom liet je je vergunning niet zien? Jij had toch al je vergunning laten zien, zei Aad, dan is het toch logisch dat ik hem ook heb. Ik vond het`n ijzersterk argument.
De 5e dag pakten we een ander stuk van de rivier ook hier weer zeer veel kleine vlagzalmpjes en enkele forelletjes, het resultaat was 6 grote vlagzalmen en 1 grote forel.
De 6e dag gingen we richting grens waar we in Rodekro`n Put &Take pakten die een oppervlakte heeft van 80 ha. en bekend staat om zijn zeer grote forellen. Dat was tevens ook onze laatste visactiviteit voor we op huis aan gingen. Na een gezellige visweek met mooi weer, geen zeeforel… Wel tevreden en voldaan,
Aad en Chris
Lekka Fischie
Weer een waar gebeurd verhaal.
Na in het V.N.V. blad gelezen te hebben over het riviertje ”de Wied “ in Duitsland bij Waldbreitbach dacht ik; dat is wat voor mij en mijn vrouw, kan ik zo nu en dan vissen en toch lekker vakantie houden. De omgeving verkennen c.q. bezichtigen met mijn vrouw. Ja, de omgeving was en is er mooi, je kunt er leuk fietsen en wandelen als je van klimmen houd, als je eenmaal boven bent, ga je vanzelf het hele eind weer naar beneden.
Maar OK. Hier is mijn verslag van de ervaringen die ik deze vakantie heb opgedaan. 1e dag, vertrek ± 10.00 uit Medemblik en na 4 ½ uur rijden kwam ik in Waldbreitbach aan, bij de camping aangekomen , het was een mooie grote camping, gingen wij naar de receptie, maar deze was gesloten. Ze moesten volgens de openingstijden aanwezig zijn maar er was een feest, het 90 jarig bestaan van de brandweer Morgen om 11.00 zijn ze wel weer aanwezig zei een lokale inwoner tegen ons. Ik dacht geen probleem, gewoon mijn spullen installeren en een vergunningkje halen. Het kampeerterrein was bijna leeg en het riviertje stroomde er mooi meanderend langs heen. Ik dacht die is mooi voor mij alleen.
Na mijn auto en mijn spullen aan de waterkant geïnstalleerd te hebben, ging ik naar het riviertje kijken. Komt er een geestverwant naar me toe lopen, een Hollander. Vissen?? zei die. Ja,vissen zei ik. Ook het V.N.V. blad gelezen zeker? Ik zei eerlijk: ja inderdaad, en het leek me wel wat. Oh ,zei hij . Ik zei , wat Oh, dat merk je nog wel , zei hij.
Wij stelden ons aan elkaar voor. Van wat voor een vereniging en zo. Deze man zou wat later bleek mijn vakantievismaat worden. Hij heette Jan Hacquebard ( op zijn Haags uitgesproken Jan Hakkebar ), een voormalig hengelsportwinkelier in vliegspullen uit Wassenaar.Vliegvissers kennen hem wel van de FLY-FAIR. Jan is nu lid van de L.V.V.Hackleplayers uit Leiden. Ik dacht ik zit gebakken, die kan me wel wat informatie geven. Waar kan ik mijn vergunningkje halen Jan? Op het stadhuis, als vlug bent haal je het nog wel.Dus ik als een speer op de fiets naar het stadhuis, kom ik daar zegt die ambtenaar morgen terug komen want er is feest, morgen ben je de eerste, shit, oke’, ik weer terug en na het eten, toch even een hengeltje uitgooien, dan maar zonder vergunning.
Zogezegd , zo gedaan en daar stond ik dan met mijn tweetje, Jan zei heee’!! !!stroper zonder vergunning vissen en dan nog in het bestuur zitten ook, hij had gelijk. Ik schaamde me een beetje, maar ik vergoelijkte mezelf door te stellen: allemaal hebben ze groot feest en de politie is ook op het feest dus waarom mag ik ook geen feest hebben. Na enkele minuscule kleine visjes gevangen te hebben, alvertjes, kopvoorntjes en 1 klein bronforelletje, alles de grootte van ± 8 cm stopte ik met vissen, na een lekkere borreltje genomen te hebben nokte ik af.
2e dag. Het was mooi weer, vroeg opgestaan, water verkennen en vergunningkje halen. Een maand vergunning van 47.- mark gekocht, anders kun je niet krijgen, in de maand Juni dit is zèèr goedkoop. Jan en ik raakten aan de praat en hij zei verderop buiten de camping zijn hele mooie stukken, zullen wij daar heen gaan? Ik zei oké, misschien vangen we dan grotere vissen .
De fietsen werden gepakt, hond en hengel mee en de bospaden doorrijden tot we op de bewuste plek aangekomen waren, waar we wilden gaan vissen. Na de hele middag het riviertje afgestruind te hebben resultaat: Jan 1 alver en ik 1 kopvoorntje, liepen wij nog een stukje stroomopwaarts, totdat wij haast struikelden over een jong kalfje, een stiertje. Het beest was enkele weken oud, wij keken in het rond en zagen geen enkele koe lopen.
Het beestje was behoorlijk mager, dus zei ik tegen Jan wat doen we nou, dat beest gaat kapot zo . Laten we de boer opzoeken ik pakte het stiertje onder mijn arm en we liepen gezamenlijk richting fietspad, het leek wel “Rawhide”, zien wij een jonge vrouw aan komen fietsen, ik zeg tegen Jan die weet misschien wel waar die boer woont.Ik begint te schreeuwen om aandacht te trekken van Oehoe ,hela, hola fraulein joehoe.
[Beeld: AI] Die Frau schreeuwt zuruck: Stelletje ouwe viezeriken geh weg oder ich ruf die polizei an. Ik zei tegen Jan , nou moeten we oppassen anders worden we opgepakt voor potloodventerij of zo.
Uiteindelijk om het verhaal kort te maken vonden wij “der bauer” de man was zeer blij, hij was het beest al 3 dagen aan het zoeken. Op de camping terug gekomen vertelden wij over onze goede daad aan de vrouwen hadden we toch nog iets nuttigs gedaan! Wij zaten nog wat na te filosoferen over hoe het kwam dat er geen grote vis te vangen was, terwijl de camping inmiddels helemaal volliep met kampeerders,caravans, campers en tenten.
Wat bleek het was een vrije dag voor de Duitsers die donderdag hadden ze de zogenaamde “vroomdag” dus langweekend voor onze oosterburen, nog even nazitten en slapen.
3e dag, Ik word wakker van lawaai, keek naar buiten en schrok me te pletter: een massale vispartij allemaal mannen en kinderen met op zeehengels lijkende stokken met werpmolens en ballen lood, maïs, maden en wormen, veel voeren en vis vangen en alles word afgemaakt het lijken wel groningerzakvissers, totdat mijn Duitse buurman ( ik was inmiddels mijn bed uit gesneld) beet kreeg hij slaat zijn zeehengel aan, helemaal krom, ik zeg vast aan de grond zeker, nèè vis.
Vangt hij een kopvoorn van bijna 50 cm. slingert hem op de kant pakt zijn visdoder en wil hem een klap geven. Ik zei, ho!! stop. Ik zei , waarom maak je ze dood, hij zei tegen mij Lekka, Lekka Fischie, tegelijk met zijn hand bij zijn hoofd zwaaiend .Nou had ik we eens van Pinda, Pinda, Lekka, Lekka gehoord dat waren Chinezen die na de oorlog met pinda `s over de perrons in het station liepen om wat bij te verdienen.
Dus dacht ik: rare Chinezen die Duitsers en ´s avonds stonk de hele camping naar de barbecue en de vis terwijl wij, Jan en ik, stonden daar als enigen met onze vliegenhengel daar meewarig naar te kijken .
Komt er een klein jongetje naar ons toe met 2 maïskorrels, hij zegt als jullie die er nu aan doen kunnen jullie ook een visje vangen .
Nou heb ik beslist geen hekel aan kinderen, maar als ik een visdoder gehad had… Denk ik , dat ik ook wat op de barbecue gehad had, dat was dan beslist geen vis geweest.
Na een lichte afkoelingsperiode zei ik tegen Jan: nou weet ik hoe het komt, dat er geen pukkel meer te vangen is de vissen die er nog in zitten die zijn gedresseerd van het voeren en de rest wordt er massaal uitgevangen, de Belgen hebben de naam maar onze oosterburen kunnen er ook wat van.
Nou begreep ik ook waarom in de maand juni allèèn een maandvergunning uit gegeven werd. Na Juni werd- en word er niets meer gevangen, alles word in 1 maand massaal weg gevangen. Bedroefd ging ik weer slapen .
4e dag.Rampzalig ,regen, regen en nog eens regen en ik begon er aan te denken om maar naar huis te gaan.
De auteur van het verhaal in het V.N.V.blad heeft of zeer veel geluk gehad of heeft aan de stamtafel gezeten waar mooie verhalen verteld worden . Dan toch maar liever naar de Sieg of de Kyll.
